This one does not really need much explanation.
It is for all the people with angel hearts whose hearts have been broken too many times by the stupidity that seems to come with human beings as a factory setting.
The original poem is in Turkish, and I also made an English version, although I still think the Turkish one carries the feeling much better.

Umutsuz bir zavallıyı yeniden yarattı sevgin

İçtikçe gençleştiren gençlik pınarı gibi

Yedi kıta gezsem de inan bulunmaz dengin

Bu yüzden isterim ismin bana kalsın gizli

İsyan ediyorum tanrıya, haketmiyor seni bu dünya

Senin için taş taşısam, benim için bir zevktir

Bir başkası yüzünden gözünden yaş damlarsa

Hesabını sormaya önce bu korkusuz gelir

Ben yalnızca tek bir mukaddes ayet bilirim

Sana bir yanlışı olanın görmez asla gözü cennet

İsterim affettirsin, bu düşüncesiz kulu şiirim

Gözyaşlarına sebep olarak ettim kendime ihanet

Bir meleği üzdüğüm için umarım bağışlar beni tanrım

Bir kez kalbini kırdıysam, bin kez gönlünü alacağım